انتظار

مجموعه نگری به کل مناسبت های سال

به کل مناسبت های سال باید به عنون یک مجموعه نگاه کنیم. یک مجموعه به هم پیوسته که آغاز و انجام داشته باشد. در این مجموعه، جایگاه هر مناسبت نسبت به موضوعات قبلی و بعدی مشخص است. در صدر مناسبت های سال «شب قدر» وجود دارد. زمانی که شب قدر انجام می شود یعنی آغاز مناسبت هاست مثل ابتدا و انتهای تسبیح است. در شب قدر امام (ع) به نفع شیعیان برنامه هایی را در نظام عالم تدوین و از جانب خدا مقدر می کنند و این برنامه ها باید انجام شود حالا ما شیعیان به عنوان مجری ، یا به عنوان شاهد و یا به عنوان همراه این موضوعات را باید پیگیری کنیم. مثل یک اسب سواراست که مبدأ و مقصدش شب قدر است و باید از شهرهای مناسبت عبور کند. هر مناسبت اعم از شادی و غم به منزله یک شهر یا یک منزل در مسیر این اسب سوار است. در طی سال شیعیان ذیل معارف ، روحیات ، اخلاقیات ، فرهنگ و اجتماع و ... باید کار کنند. در خلال هر مناسبت هم تعلیم بدهیم ، هم دعوت کنیم و هم تحریک کنیم.

در طی مسیر با سرعت از همدیگر سبقت بگیریم در مسیر تاختن که از شب قدر شروع می کنیم اولین مناسبت «عید فطر» است. به عید فطر از این جنبه نگاه کنیم که داریم بار سفر می بندیم از امام (ع) مأموریت هایی گرفته ایم و باید دوباره به امام (ع) برسیم . حال و هوای عید فطر، حال و هوای یک سرباز است که مأموریت دارد، حال و هوای فردی است که هیجان جمع کردن بار سفر را دارد مأمویت ها از جانب امام (ع) می توانند قرآنی باشند مثلاً «یا ایها الذین امنو اتقوا الله» و یا  «اشداء علی الکفاررحماء بینهم » و ... اگر آیات قرآن مأمویت های ما باشند پس ما حاملان آن هستیم.

در طی مسیر به شهادت امام جعفر صادق (ع) می رسیم از احادیث امام صادق (ع) به عنوان تذکر در راستای همان چند محوری که انتخاب کرده ایم استفاده کنیم حال و هوای ما در طی سال ثابت است اما به هر مناسبت که می رسیم رنگ و بوی مناسبت را می گیریم.

به ولادت حضرت معصومه (س) می رسیم از هجرت ایشان از مدینه به مشهد درس بگیریم. حرکتی که ایشان آغاز کردند حرکت به سمت نور ولایت بود. یک زن جوان با آن خطرات، با پای پیاده در سال 200 ه ق می خواهد خود را به امام (ع) برساند همه وجود ایشان حرکت به سمت ولایت بود. حضرت معصومه (س) سیره فاطمه زهرا (س) را بهتر از همه می دانست و به آن عمل می کرد یعنی «حرکت به سمت ولایت تا حد شهادت یا مرگ». با اینکه امام رضا (ع) از همه خانواده در مدینه خداحافظی کرد با این حال حضرت معصومه (س) حرکتی عظیم را آغار کردند و برکات آن را در شهر قم  به وضوح می بینیم پس ما هم باید به سمت امام (ع) در شب قدر سال آینده سرعت بگیریم.

مناسبت بعدی ولادت امام رضا (ع) است بعد از مسافتی طولانی خسته و تشنه و گرسنه شده ایم به ولادت امام رضا (ع) رسیده ایم با احادیث امام رضا (ع) سیراب شویم چه آبی زلالتر و گواراتر از احادیث امام رضا (ع)، بنوشیم و بخوریم و انرژی بگیریم و حرکت کنیم.

مناسبت بعدی سالروز شهادت امام جواد (ع) است. حال و هوای مناسبت را به خودمان بگیریم اما نباید هدف که رسیدن به امام (ع) هست را فراموش کنیم مناسبتها نباید ما را متوقف کنند.

به عید قربان می رسیمبجای اینکه بخواهیم گوسفند قربانی کنیم بیاییم دنیا را قربانی کنیم علاقه به دنیا مانند زنجیری روی دست و پای ما نباشد تا بتوانیم حرکت کنیم.

مناسبت بعد عید غدیر خم است که قله مناسبت هاست در قله مناسبتها به «اصلاح مسیر» می پردازیم. مسیرمان را بررسی کنیم ببینیم صحیح آمده ایم؟ آیا به امام (ع) در شب قدر می رسیم؟

 
حا ل به تاسوعا و عاشورا می رسیم کاروان حسینی (ع)  برای ما حالت عزا نداشته باشد نمی خواهیم در عاشورا متوقف شویم بلکه عاشورا را یک گذرگاه بدانیم ما باید به شب قدر برسیم، اما رنگ و بوی کاروان حسینی (ع) به خودمان بگیریم. حال و هوای کاروان حسینی (ع) داشته باشیم. حال و هوای مسافر، حال و هوای حرکت، آزاد از دنیا و دل به حرکت دادن. کاروان حسینی (ع) برایمان معیار خوبی است زیرا که دراین حرکت کل شیعیان ، محبان ، جمیع مومنین و مومنات از 1400 سال پیش در آن هستند. بیاییم برای حرکت استفاده کنیم و در قالب دوست کاروانی به همدیگر تذکر بدهیم مثلاً بگوییم:  فرمایشات امام (ع) یادتان نرود، مقدرات شب قدر یادتان نرود، مواظبت كنيم خطا نکنیم، مواظبت كنيم غافل نشویم و ...

به مناسبت شهادت حضرت فاطمه (س) می رسیم. مصائب حضرت زهرا (س) بسیار عظیم است آنها را در خودمان پررنگ کنیم اما قبل از آن، ماشین وجودمان را تنظیم کنیم که حتی مصائب ایشان از سرعت ما به سمت امام (ع) نکاهد. جزء جزء وقایعی که برای ایشان پیش آمد تا شهادتشان ، تا وصیت کردنشان ، تا دفنشان و هر چه که به ایشان ربط دارد باید در ما سرعت حرکت را ببار آورد نه توقف و گریه و زاری قائدانه زیرا تمام همّ و غمّ حضرت زهرا (س) پرداختن و ولایت بود. مصائب فاطمه زهرا (ع) ، « امتحان ولایت در شرایط غیرت» است. پس به هوش باشیم که متوقف نشویم.

ماهها حرکت کرده ایم در خلال حرکت زنگارهای مختلف به انسان سرایت می کند، کثیف می شود، عرق می کند، گرد و غبار، گرمای هوا، تابش آفتاب، خستگی و رخوت و دیگر عوامل مختلف اثر می گذارد. «ماه رجب ماه تزکیه » است. بیاییم خودمان را تزکیه کنیم. باید از زنگارهای مختلف پاک شویم پس با ماه رجب تزکیه شویم.

باید به استقبال ماه مبارک رمضان و شب قدر برویم. ماه شعبان ماه آمادگی و استقبال از شب قدر و ماه مبارک رمضان است.بیا ییم آماده شویم و به پیشواز ماه رمضان برویم.

به روزهای اول ماه مبارک رمضان رسیده ایم. در آستانه شب قدر قرار داریم. باید آماده شده باشیم باید کل مأمویتها در سال گذشته را گزارش بدهیم. فرهنگمان در شبهای ماه رمضان باید فرهنگ فردی که در آستانه محضریت هست، باشد. فردی که در آستانه محضریت است شب و روز نمی شناسد فقط و فقط بدین فکر می کند که چگونه گزارش دهد و از جنبه دیگر چه چیزهایی برای سال آینده بخواهد. امام (ع)   چه مأموریت هایی  به او می دهند؟ و دغدغه های زیبایی که که در شب های قبل از شب قدر برایمان ایجاد می شود. تفکرمان در شب قدر باید اینگونه باشد که « شب بار عام امام(ع) » است یعنی امام (ع) می خواهند به همه افرادی که در طی سال حرکت کرده اند، بار عام بدهند. بیاییم در شبهای ماه رمضان لیست حاجت تهیه کنیم. هر حاجتی که داریم به صورت « منظم» مطرح کنیم. می خواهیم به محضر پادشاه عالم برویم او کریم است هر

چه بخواهیم عطا می کند پس برای لیست حاجت زحمت بکشیم یا لسیت مآموریتهای قرآنی تهیه کنیم تا امام (ع) از جانب خدا امضاء کنند. اگر کل شبهای ماه رمضان برای تکمیل این لیستها باشد حال و هوای انسان تغییر می کند حال و هوای آستانه محضر می شود حتی افطار خود را سرپا می خورد. حال و هوای قیام ، حال و هوای به مقصد رسیدن در او ایجاد می شود.

اگر دید انسان در طی سال به مناسبتها اینگونه باشد ارزشها درون او احیاء می شود. اگر درون جامعه اینگونه تفکر رشد کند ارزشهای اجتماعی بسیار رشد می کنند چرا که جامعه مبدأ و مقصد دارد ، مبدأیی به نام « بار عام  امام (ع)» و مقصدش به امام (ع) رسیدن است. مآموریتهای جامعه آیات قرآن است و کلاً جامعه نظام پیدا می کند نظامی به نام «نظام حرکت». حال و هوای جامعه بسیار زیبا می شود. حال و هوای رشد ، حال و هوای از امام (ع) گرفتن و به سوی امام (ع) رفتن ، حال و هوای جهاد فی سبیل الله ، حال و هوای کاروان، حال و هوای اجرای منویات امام (ع) و فضاهای مثبتی که در جامعه ایجاد می شود و کلاً افکار جامعه در شب قدر هدفمند می شود.