فاطمه (س) کلیددار ظهور
فاطمه (س) کلیددار ظهور
بسم الله الرحمن الرحيم
بني اسرائيل ، موسي را تنها گذاشتند ،گفتند : تو و پروردگارت برويد ؛ ما اينجا نشسته ايم . موسي گفت : پروردگارا ! من جز خودم و برادرم را در اختيار ندارم . بين ما و اين جماعت نابكار جدايي افكن . پروردگار فرمود : ( بر آنان حرام شد ،چهل سال در زمين سرگردان شوند ،و بر فاسقان اسفناك مباش! )
(مائده آيات24-26)
***********
و نا مردان علي (ع) را تنها گذاشتند . علي ماند و فاطمه . گفتند : حق با شماست. برويد و بجنگيد كه اگر پيروز شديد به شما خواهيم پيوست. علي (ع) فاطمه (س) را بر چارپايي نشانده بود و خانه به خانه همراه مي طلبيد.گفت: خدايا !جز خودم و فاطمه را در اختيار ندارم . فاطمه (س) خدا را شاهد گرفت كه از آنان غضبناك است . علي(ع)گفت: خدايا ! مرا از اينان بگير. فاطمه (س)گفت : الها! وفاتم را برسان . و اين چنين شد كه (بر آنان حرام شد در زمين سرگردان شدند. غيبت آغاز شد و بر فاسقان اسف نبايد خورد! )
*************
خداوند رسولش (ص) را و خاندان رسولش (ص) را فرستاد . رحمت للعالمين بودند و از همين رو ، امتشان ، امت مرحومه.
خداوند فاطمه (س) را فرستاد تا دردانة اين منظومه باشد و رضايتش را در رضايت او قرار داد و غضبش را در غضب او. مسلمين در ساية رحمت پروردگار بودند تا اينكه فاطمه (س) را آزردند ؛ فاطمه (س) را به خشم آوردند . رحمت فروختند و غضب خريدند .گم شدند در بيابانهاي حيرت و ضلالت سر گردان شدند . خداوند بر آنان خشم گرفته بود ؛ آنان فاطمه را آزرده بودند . اينك آنان فاطمه (س) را گم كردند .گفتند مزارش نا پيدا است ؛ غايب است . امامشان را گم كردند .گفتند نا پيدا است ؛ غايب است.
**************
تاريخ مي گويد همه فاطمه (س) را گم نكرده بودند.در دل شب آنگاه كه مردمان ، مردم غافل از فاطمه (س) خفته بودند ، هفت تن در جوار پيكر فاطمه (س) بودند و نگاهشان به گام هاي علي (ع) بود . بعدها هم همينان مزار فاطمه (س) را مي شناختند. امروز هم همه ، امامشان را گم نكرده اند .در سجاده هاي نيمه شب ها ،در هياهوي روزها ،آنگاه كه مسلمين ، مسلمين غافل از امام ، در بيابان هاي حيرت و گمراهي ، در بي خبري و غفلت سرگردانند هستند كساني كه از امامشان دور نيستند.
ديروز فاطمه (س) را آزردند ، رحمت از ما گرفته شد . امروز بازگرديم؛ دل فاطمه (س) را بدست آوريم؛ كه اين شاهراه رسيدن به رحمت است. فاطمه (س)را شادمان سازيم كه خدا از ما شادمان شود. با فاطمه(س)باشيم تا با اماممان باشيم. تا از سرگرداني نجات پيدا كنيم. آنان كه با فاطمه (س) بودند و اينان كه با امامشانند ، اگر چه در روزگار ظهور نباشند روزگارشان را به حضور مي گذرانند.
پس بياييم :
نمازهايمان، دعاهايمان، شب زنده داري هايمان يعني هيچ خود را به او هديه كنيم ، تا در حضور باشيم. زيرا كه او كليد دار ظهور است و رضايت خدا در رضايت اوست.
اللهم صل علي محمد و آل محمد
نوشته ی یک محب