انتظار

صحبتی چند با زائرین حرم امام رضا علیه السلام :

ظریفی می گفت : به یاد دارم چند سالی پیش ، مادرم تازه از زیارت امام رضا علیه السلام آمده بود . دیدم تعدادی شاخه گل درون ظرفی قرار داده و به تمام افراد درون اتاق تعارف می کند و به آن ها می گوید ؛ این ها از گل های حرم امام رضا علیه السلام است بردارید . هرکسی  یک شاخه از آن گل ها را بر می داشت و با خود زمزمه هائی می کرد . اما بعد از این جریان ، سئوال های متعددی در مورد علت این رفتار در ذهن من مطرح شد ، از جمله ؛ منظور از برداشتن گل حرم امام رضا علیه السلام و نگهداری آن چیست ؟ من این رفتار را چگونه معنا وتفسیر نمایم ؟ آیا این گل را بعنوان تبرک بردارم یا بعنوان یادبود ؟ یا اینکه این شاخه گل خاصیتی دارد و از آن کاری بر  می آید ؟ یا شاید به جهت اینکه منتسب به حرم امام رضا علیه السلام است برایم عزیز است ؟ آیا توجه و نگهداری گل حرم امام ، رفتاری اصل و محوری است ؟ یا ...

بعد از اندکی تأمل و تفکر به این نتیجه رسیدم که شیعه باید ابتدا رفتار خود را تعریف و سپس اولویت بندی نماید. به قول معروف کدام رفتار محوری و کدام رفتار غیر محوری است ؟ کدام رفتار بایستی در همه شرایط و موقعیت ها لازم الاجرا باشد ؟ و بعد کدام رفتار را در صورت مساعد بودن شرایط انجام دهیم بهتر است ؟

تعریف رفتار محوری : رفتاری است که در تمامی لحظات و شرایط در اولویت باشد . بعد از آن اگر اولویت رفتار محوری اجازه داد و شرایط نیز مهیا بود به رفتارهای غیر محوری بپردازیم .  حالا با توجه به مطالب فوق به نظر شما رفتار محوری برای شیعیان چه رفتاری می باشد ؟    قوی ترین پاسخی که می توان به این سؤال داد این است ؛ رفتاری ملکوتی که در ملکوت    آسمان ها جایگاه دارد . طبق آیه شریفه ی :  فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّينِ حَنيفًا ( سوره روم - 30) رفتار ملکوتی ، رفتار حنیفانه می باشد . شیعه باید رفتار محوری اش حنیفیت باشد یعنی تمام ابعاد وجودش با خواست امام علیه السلام هماهنگ باشد . ما باید از هر لحاظ چه رفتاری ، چه امیالی  و نیات ، طبق خواست امام علیه السلام عمل نمائیم . همیشه و همه جا باید خود را در محضر امام و در کنار امام علیه السلام احساس کنیم .

با عنایت به مطالب فوق ، چنانچه شیعه ای قصد زیارت قبر مطهر یکی از اهل بیت علیهم السلام را داشته باشد هدف و انگیزه اش در جهت رفتار محوری او (یعنی حنیفیت  شدن) باشد . پس در صورت توفیق زیارت ، هم باید از آن فضای نورانی در جهت تقویت حنیف شدن بهره بگیریم ، هم اینکه اصلی ترین خواسته ی ما از مولایمان دست گیری در این راستا باشد .

از کل مطالب مطروحه نتیجه می گیریم در ماجرای توجه به گل حرم ، رفتار محوری در اولویت رفتاری ما نبوده لذا باید تمام توان ، سعی و تلاشمان را در مسیرحنیف شدن خرج نمائیم . اگر فرصتی ، وقتی ، حوصله ای بود و تمام شرایط مساعد بود و به رفتار محوری خللی وارد نمی شود آنگاه می توان به رفتار غیر محوری و درجه چندم پرداخت .

متأسفانه زائرین امام رضا علیه السلام هر قدمی که در حرم و صحن امام بر می دارند با دام ها و موانع شیطانی زیادی مواجه هستند و شیاطین سعی برآن دارند تا توجه و تمرکز زوار را از رفتار محوری منحرف نمایند . از مصادیق آن ها که بگذریم ، به یک مرتبه متوجه می شویم کل وقت با ارزش ما جلب توجه به آن ها شده است .

( در ره منزل لیلی چه خطرهاست در آن ، شرط اول قدم آنست که مجنون باشی ، نقطه عشق نمودند به تو هان صبر مکن ، ورنه چون بنگری از دایره بیرون باشی ، کاروان رفت و تو درخواب و بیابان در پیش ، کی روی ؟ ره زکه پرسی ؟ چه کنی ؟ چون باشی ، ....)

در نهایت ما باید به نقطه ای برسیم که بدون توجه به مسائل مادی وظاهری موجود در حرم ، وقتی پا به حرم می گذاریم در گام اول باید همیشه خودمان را در کنار و محضر امام احساس کنیم و در مرحله بعد وقتی هم از حرم خارج می شویم باید حنیف شده برگردیم.

 تهیه و تنظیم:مجید دایی